Sayfa aralarından...

Hep böyle bir yerde yaşayıp yazmaktır hayalim, o yoksa bende odamda şarkıların sessizliğinde yazarım...

 Hayat bir çıkmaza sürüklerken umutlarıyla yaşamaya çalışan insanlar değil miyiz oysa hepimiz.
O kadar şey yaşanmasına rağmen seninle ilgili umutlarımın olması da bunun kanıtı değil mi?

Keşkeler yakışmaz ağzıma benim keşkelerim senin yapamadıklarına, kendi aptallıklarıma...
Birine çok güvenip de sonunun nasıl hüsran olabileceğinin en iyi örneğiydin sen benim için.
Değerlim oldun, her şeyim oldun ama koskoca bir hiçtin aslında.Bizim için yapılacak hiçbir şey kalmamış, boş umutlardan başka...
Şimdi soruyorum sana küçücük heveslerine nasılda kurban ettin benim kocaman hayallerimi? 

Dipnot:Bu güzel resim http://zoitsa59.blogspot.com.tr/2010/07/zoi-huzur-aryor.html yazısından alıntıdır.

Emeğine sağlık Zoi. :)