En çokta kokunu özlüyorum.
Hani o omuzlarına yattığımda boynundan doğru gelen,
üzerine sindi diye yıkamadığım hırkamdaki kokunu.
Sonra birlikte geçirdiğimiz o azıcık zamanlardaki kocaman anılarımızı özlüyorum,
gözlerinde gördüğüm sevgiyi özlüyorum,
bana bakıp gülümseyişini özlüyorum,
bazen imkansızlığımızı bile özlüyorum ama sevmiyorum...
Ayrılığa sebep olan hiçbir şeyi sevmiyorum ve artık bende gidiyorum senden.
Alevleri sönüyor yangınımın ve küllerimi alıp gidiyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder