...

Sizinde hiç çekip gidesiniz oldu mu arkanıza bile bakmadan?

Bir tek siz, kulaklığınız birde sırt çantanızın olduğu bir dünyaya yolculuk yapmak istediniz mi?

(Sanki huzura kavuşacağınızı umarak...)

Peki ne engel oldu buna?

Seviyorum sandığınız sevdikleriniz mi?
Yoksa korkularınız mı?

Dönüşü olmayan bir yola girmekten mi korkuyorduk?

Yada anı mı yaşayamıyorduk?

Bana engel olan korkularımdı, anı yaşayamamamda bundandı.

Çünkü hiçbir zaman anı yaşayacak kadar cesur olamadım, yüzleşemedim korkularımla o kadar hür bırakamadım ruhumu.

Ben hep düşündüm sonradan olacakları ama olan bana olmuştu.

Belki bir gün kırarsam prangalarımı, hür bırakırsam ruhumu işte o zaman geerçek mutluluğu yaşayabilirim.

Dipot:Aranızda prangalarını kırmış olanların değerli yorumlarını ve tavsiyelerini beklerim. :)