Mutluluk sahiden kocaman bir gülümseyiş midir?

Her gülümseyiş bir mutluluk, her gülen mutlu mudur?

Her mutluluğun altında kocaman acılar yok mudur aslında...

Hayat bu kadar ironikken mutluluk kocaman bir yalan, mutlu olmayı beklemek bencillik.

Peki gerçek değilse mutluluk yalansa gülümseyişler, ne zaman düşer maskeler?

Yada gerçekten mutlu olabilir miyiz?