Nefes alıyorsan yaşıyorsun demekti ama bu kız için geçerli değildi.Nefes alıyor ama yaşayamıyordu, o bu yaşama ait eğildi, o hep eksikti ve zaten ona biçilen yaşamın sonlarına yaklaşıyordu.Tükeniyor ve tükenişini izliyordu -bunu ilk olarak aynada kendini tanıyamadığında fark etmişti-.Masanın üzerindeki zarfların bir bir azalması gerekirken bunca zaman sadece tek bir zarf eksilmişti.
İlk zarfı bıraktıktan sonra kendini toparlayamadı yanıt bekledi, gelmeyen...O zaten çok acılar çekmişti bunun canını yakmaması gerekirdi, belkide gereksiz bir sitemdi bu yaptığı.Acele etmesi gerekiyordu, ayağa kalktı bu sefer tek bir zarf yoktu elinde telafi etmesi gereken günler vardı çünkü.Hazırlandı ve dışarı attı kendini.Dışarıdaki lodos kızın iç dünyasının bir yansıması gibiydi, hırçın, ama bu hırçınlık kıza huzur veriyordu.Anılar zihninin her bir köşesini kaplamıştı anıları tekrar yaşıyordu gözlerinde
''Kız:Biliyor musun alsan beni götürsen şöyle bir sahil kasabasına sen ve ben olsak bitek yeni bir yaşam olsa, huzur bulsak birbirimizde, demişti.
Çocuk:Sustu ve sadece kızın gözlerinin içine bakarak gülümseyebilmişti.''
Anılar böyle geçiyordu kızın gözlerinden, her yaşayışta bir yara daha açılıyordu en derinden...
Yol bu sefer o kadarda uzun gelmemişti, belkide o ilk heyecanı kalmadığından.Kendini kapının önünde buldu bu sefer gözyaşlarına direnmeyi başarmıştı.Zarfları usulca kapının eşiğine bıraktı ve arkasını dönüp uzaklaştı, arkasında onu izleyen gözlerden habersizdi...
DEVAMI GELECEK...
tek başına yaşanan hayat dramaları... ne ağır bir yüktür böyle bu rolü oynayan için...
YanıtlaSilNe yazık ki hepte tektirizdir bu hayatta.
Silbazen yaşamak için bir tek nefes almakta yetmiyor. yaşamak başka birşey. böyle her hücrenle hissettiğin anlar. yoksa dünya nefes alan kaynıyor.
YanıtlaSilKesinlikle öyle nefes alıyosun yaşayamıyosun.
SilKendi ruhumuzun arafında, hayat ile ölüm arasında... Öylesine derin bir sessizlik işte..
YanıtlaSilGeçiyor biliyor musun belkide geçtiğini sanıyorum. Ne zamandır nerelerdesin sen ya. :)
SilAradan zamanlar geçmiş ve aynı soruyu sormak üzere bloguna girdiğimde fark ediyorum sorunu. Ne zamandır nerelerdesin?
SilZaman geçiyor çokça uzun bir zaman çok şeyler yaşanıyor ve bitiyor acılar. Yolun sonu aydınlık.
SilEvet zaman çok şey götürüyor insandan. Yolun sonu aydınlık, ama o son bir türlü gelmiyor. Umarım bu yol mutluluğu da getirir bize.
SilBen huzurluyum.En azından mutlulukta bizim için bekliyor inanıyorum ben.
SilHuzurluysan gerisinin çok da bir önemi yok. Umudun varsa zaten geç de değil. Çünkü devam ediyor işte hayat tüm hızıyla.
SilElde kalan anılar oluyor sadece. Hiçbir şey için geç değil yeterki isteyip buna inanalım.
Silumudumuzu kaybetmiyelim hiç bir zaman hayata karşı her düştüğümüzde düştük yenildik diye düşünmeyelim bir tecrübe daha kazandım bir şeyi daha öğrendim diyip ayagımızı daha sağlam yere basıp hayata karşı dim dik duralım herşey düşüncede bakış açısında başlıyo ve bitiyo:)
YanıtlaSilKesinlikle öyle bende katılıyorum bu fikre. :)
Sil